Voor de tandarts, de auto en zelfs de cv-ketel vinden we een periodieke controle vanzelfsprekend. Voor ons eigen lichaam meestal niet. De Algemeen Periodieke Controle (APC) is precies dat: een regelmatige check-up waarin we nagaan of alle processen goed lopen, of er kleine belemmeringen zijn en of er iets sluimert. Op tijd bijsturen helpt om gezond en vitaal ouder te worden.
Ziek als de dokter het zegt?
In de huidige Westerse geneeskunde is een fenomeen ontstaan: je bent ziek wanneer de dokter je ziek verklaart. Met andere woorden: wanneer er iets afwijkends is gevonden in het bloed, op een foto of bij een scan. Aan die afwijking wordt dan de naam van een ziektebeeld gekoppeld (classificatie). Afwijkend betekent: afwijkend van de norm. Feitelijk wordt dat pas vastgesteld wanneer het ziektebeeld zich al heeft gemanifesteerd — zich heeft vastgezet in het lijf.
De Oosterse geneeskunde neemt eerder maatregelen: bij sluimerende symptomen, vóórdat het ziektebeeld manifest wordt. Dat is een wezenlijk andere benadering.
Twee benaderingen, beide waardevol
Beide benaderingswijzen hebben hun bestaansrecht. In de geïndustrialiseerde Westerse wereld — met uitkeringen bij ziekte en vergoedingen door verzekeraars — is het logisch dat we “wachten” tot een ziektebeeld aantoonbaar is. Het nadeel: we grijpen eigenlijk altijd te laat in, want het beeld is dan al gevestigd.
De Westerse geneeskunde heeft haar sporen verdiend bij acute en levensbedreigende situaties: een hartinfarct, longontsteking, tumor of trauma. De Oosterse geneeswijzen richten zich meer op het behouden van gezondheid: vroegtijdig ingrijpen bij geringe symptomen, zodat een ziektebeeld zich niet kan vastzetten.
Zelf vind ik die preventie zeer belangrijk, naast het genezingsproces bij bestaande aandoeningen. Preventie betekent vroegtijdig corrigeren bij de eerste signalen, zodat de lichaamseigen, natuurlijke geneeskracht haar werk kan doen. In het Westen zijn we niet meer gewend alert te zijn op vroege symptomen — in de regel negeren we ze.
De natuur gaat voort, niet terug
Achter het zoeken naar “afwijkingen van de norm” schuilt de gedachte dat er een soort perfectie zou bestaan — dat ziekte en pijn niet in het leven thuishoren. Toch weten we dat het goed is om op een virus te reageren met een eenvoudige griep, en naar pijn te luisteren door een lichaamsdeel te ontzien.
De meeste ziektebeelden die zich eenmaal hebben gemanifesteerd, laten sporen na: littekens, intoleranties, verklevingen, afgeschermde gebieden. Daar kun je mee leren leven, maar vroeg of laat steekt zo’n beeld weer de kop op. De natuur gaat altijd voort met wat ze heeft en gaat niet terug naar hoe het was; ze streeft naar een optimale aanpassing voor het hier en nu. Een krom gegroeide boom kunnen we met een paal en trouwe begeleiding recht laten doorgroeien — maar de oorspronkelijke kromming blijft. Precies daarom loont het om periodiek te controleren en bij te sturen.
Hoe werkt de APC in de praktijk?
Tijdens een APC-consult kijk ik met integrale diagnostiek naar uw hele systeem: lopen alle processen goed, zijn er kleine belemmeringen, sluimert er iets? Waar nodig volgen gerichte adviezen over voeding, leefstijl of suppletie — of een korte behandeling. Eén à twee keer per jaar is voor de meeste mensen voldoende.